. شب از هجوم خیالت نمیبرد خوابم

تو چیستی ، که من از موج هر تبسم تو

بسان قایق سرگشته ، روی گردانم

تو در کدام سحر ، بر کدام اسب سپید ؟

تو را کدام خدا ؟

تو از کدام جهان ؟

تو در کدام کرانه ، تو از کدام صدف ؟

تو در کدام چمن ، همراه کدام نسیم ؟

تو از کدام سبو ؟

! من از کجا سر راه تو آمدم ناگاه

! چه کرد با دل من آن نگاه شیرین ، آه

کدام نشاه دویده است از تو در تن من ؟

که ذره های وجودم تو را می بینند

، به رقص می آیند

! سرود می خوانند

چه آرزوی محالی است زیستن با تو

: مرا همین بگذارند یک سخن با تو

! به من بگو که مرا از دهان شیر بگیر

! به من بگو که برو در دهان شیر بمیر

! به من بگو برو جگر کوه قاف را بشکاف

ستاره ها را از آسمان بیار به زیر ؟

تو را به هر چه گویی ، به دوستی سوگند

. هر آنچه می خواهی از من بخواه ، صبر مخواه

! که صبر ، راه درازی به مرگ پیوسته است

تو آرزوی بلندی و ، دست من کوتاه

تو دور دست امیدی و پای من خسته ست

همه وجود تو مهر است و جان من محروم

چراغ چشم تو سبزست و راه من بسته ست